Albert Sosnowski znów znalazł się w centrum zainteresowania kibiców sportów walki. 3 października 2026 roku 47-letni „Dragon” wystąpił na gali Fight Mode 2 w Legionowie, gdzie zmierzył się na gołe pięści z Maciejem Smokowskim. Pojedynek zakończył się już w pierwszej rundzie – Smokowski wygrał przez techniczny nokaut, informuje kuriersportu.pl.
Dla części młodszych kibiców Sosnowski może być dziś kojarzony właśnie z galami organizowanymi poza klasycznym zawodowym boksem. Jego nazwisko ma jednak znacznie dłuższą historię. To były mistrz Europy EBU w wadze ciężkiej i pięściarz, który w 2010 roku dostał szansę walki z Witalijem Kliczką o mistrzostwo świata WBC.
Albert Sosnowski – najważniejsze fakty
- Albert Sosnowski nosi ringowy pseudonim „Dragon”.
- W zawodowym boksie stoczył 60 walk: wygrał 49, przegrał 9 i 2 zremisował.
- W grudniu 2009 roku został mistrzem Europy EBU w wadze ciężkiej.
- 29 maja 2010 roku walczył z Witalijem Kliczką o pas WBC.
- Po zakończeniu regularnych występów na zawodowym ringu wrócił do walk w innych formułach.
- W 2026 roku walczył m.in. na FEN 61 oraz Fight Mode 2.
Co wydarzyło się na Fight Mode 2?
Gala Fight Mode 2 odbyła się 3 października 2026 roku w Legionowie. Albert Sosnowski zmierzył się z Maciejem Smokowskim w pojedynku na gołe pięści w kategorii open.
Początek nie zapowiadał błyskawicznego zakończenia. Obaj zawodnicy walczyli dość ostrożnie, ale sytuacja zmieniła się po mocnym ataku Smokowskiego. Jak opisują WP SportoweFakty, Sosnowski został trafiony lewym sierpowym i znalazł się na deskach.
47-latek zdołał wstać i pojedynek został wznowiony. Smokowski ponownie ruszył jednak do ataku. Po kolejnej serii ciosów Sosnowski zasygnalizował sędziemu, że nie będzie kontynuował walki. Oficjalnie oznaczało to zwycięstwo Smokowskiego przez TKO w pierwszej rundzie.
Warto zwrócić uwagę również na różnicę warunków fizycznych. Według SportoweFakty Smokowski ważył 115 kg, natomiast Sosnowski 97 kg. W kategorii open oznaczało to aż 18 kilogramów różnicy.
Nie ma podstaw, aby dopisywać do zakończenia pojedynku uraz, problemy zdrowotne czy inną konkretną przyczynę. Dostępne relacje potwierdzają jedynie, że po kolejnej akcji rywala Sosnowski zrezygnował z dalszej walki.
Kim jest Albert „Dragon” Sosnowski?

Kariera Sosnowskiego zaczęła się długo przed czasami gal freak fightowych czy pojedynków w małych rękawicach. Na zawodowy ring wszedł jeszcze w latach 90. i przez kolejne lata budował pozycję polskiego ciężkiego, który sporą część kariery prowadził również poza krajem.
Jego zawodowy bilans zatrzymał się na 49 zwycięstwach, 9 porażkach i 2 remisach. Wśród najważniejszych rywali Sosnowskiego znaleźli się m.in. Paolo Vidoz, Francesco Pianeta, Danny Williams, Alexander Dimitrenko oraz oczywiście Witalij Kliczko.
Największy przełom nastąpił pod koniec 2009 roku.
Jak Albert Sosnowski został mistrzem Europy?
18 grudnia 2009 roku w Londynie Sosnowski zmierzył się z doświadczonym Włochem Paolo Vidozem. Stawką pojedynku był wakujący tytuł mistrza Europy EBU w wadze ciężkiej.
Polak wygrał po 12 rundach jednogłośną decyzją sędziów. Relacjonujące wówczas pojedynek SportoweFakty podkreślały jego przewagę szybkości i dużą liczbę wyprowadzanych ciosów.
Zdobycie EBU było ważnym osiągnięciem również z historycznej perspektywy. Tytuł mistrza Europy w wadze ciężkiej należał wcześniej m.in. do Przemysława Salety, a w innych okresach posiadali go tacy zawodnicy jak Lennox Lewis, Witalij Kliczko czy Władimir Kliczko.
„Nie nazywam się Gołota, tylko Sosnowski. Pracuję na własne nazwisko” – mówił pięściarz po zdobyciu tytułu EBU w rozmowie z „Przeglądem Sportowym”.
Nie była to tylko efektowna deklaracja. Kilka miesięcy później Sosnowski dostał walkę, która wyniosła jego karierę na zupełnie inny poziom medialny.
Albert Sosnowski kontra Witalij Kliczko – walka o pas WBC

29 maja 2010 roku na Veltins-Arena w Gelsenkirchen Polak stanął naprzeciwko Witalija Kliczki. Ukrainiec był wówczas mistrzem świata WBC w wadze ciężkiej, a Sosnowski jego pretendentem.
To rozróżnienie jest ważne: Sosnowski nie był mistrzem świata WBC. Walczył o ten tytuł.
Kliczko miał przewagę warunków fizycznych i doświadczenia na najwyższym poziomie. Sosnowski próbował przeciwstawić mu ruchliwość i pracę w półdystansie, ale wraz z kolejnymi rundami mistrz przejmował coraz większą kontrolę.
Walka zakończyła się w dziesiątej rundzie. Kliczko trafił kombinacją, po której Polak znalazł się na deskach, a pojedynek został przerwany. Szczegółowy zapis walki znajduje się w bazie BoxRec, natomiast ówczesną relację z Gelsenkirchen opublikowało również RTÉ.
Sama porażka nie zmienia skali wydarzenia: Sosnowski znalazł się w walce o jeden z najważniejszych tytułów zawodowego boksu w królewskiej kategorii.
Czy Albert Sosnowski był mistrzem świata?
To pytanie może powodować zamieszanie, ponieważ w materiałach dotyczących kariery Sosnowskiego pojawia się również tytuł WBF.
Sosnowski zdobywał pas organizacji WBF, ale jego największym osiągnięciem w klasycznej europejskiej hierarchii był tytuł mistrza Europy EBU. Z kolei w walce z Witalijem Kliczką występował jako pretendent do pasa WBC, a nie jego posiadacz.
Dlatego określenie go jako „byłego mistrza świata WBC” byłoby po prostu nieprawdziwe.
Najważniejsze walki Alberta Sosnowskiego
| Data | Rywal | Wydarzenie | Wynik |
|---|---|---|---|
| 18.12.2009 | Paolo Vidoz | Walka o mistrzostwo Europy EBU | Wygrana na punkty |
| 29.05.2010 | Witalij Kliczko | Walka o mistrzostwo świata WBC | Porażka KO, 10. runda |
| 28.10.2023 | Remigiusz Gruchała | CLOUT MMA 2, boks w małych rękawicach | Wygrana TKO, 2. runda |
| 23.01.2026 | Damian Kostrzewa | FEN 61, boks w małych rękawicach | Porażka KO, 1. runda |
| 03.10.2026 | Maciej Smokowski | Fight Mode 2, walka na gołe pięści | Porażka TKO, 1. runda |
Powrót Sosnowskiego do walk nie zaczął się na Fight Mode 2
Fight Mode 2 nie było pierwszym występem „Dragona” po zakończeniu regularnej kariery zawodowego pięściarza.
W październiku 2023 roku pojawił się na gali CLOUT MMA 2. Walczył z Remigiuszem Gruchałą na zasadach boksu w małych rękawicach i wygrał przez techniczny nokaut w drugiej rundzie. Wynik oraz formułę pojedynku potwierdzają wyniki CLOUT MMA 2 opublikowane przez MMARocks.
W 2026 roku Sosnowski ponownie pojawił się w klatce. 23 stycznia podczas FEN 61 w Kielcach walczył z Damianem Kostrzewą w boksie w małych rękawicach. Tym razem pojedynek zakończył się w pierwszej rundzie – Kostrzewa wygrał przez nokaut. Pełne wyniki FEN 61 potwierdzają oficjalny rezultat.
Kilka miesięcy później przyszedł start na Fight Mode 2. To pokazuje, że nie chodziło o pojedynczy, przypadkowy powrót po latach. Sosnowski zaczął regularniej pojawiać się w nowych dla siebie odmianach sportów walki.
Fight Mode 2 przypomniało nazwisko Sosnowskiego nowej publiczności, ale nie ta gala zbudowała jego sportową pozycję. Najważniejszy rozdział „Dragona” pozostaje związany z zawodowym boksem, pasem EBU i walką z Kliczką.
Dlaczego nazwisko Alberta Sosnowskiego wciąż przyciąga uwagę?
W polskim boksie zawodnicy wagi ciężkiej, którzy docierali do walk o najważniejsze pasy, zawsze stanowili niewielką grupę. Sosnowski należał do niej jeszcze zanim Tomasz Adamek w 2011 roku zmierzył się z Witalijem Kliczką we Wrocławiu.
Jego kariera nie zakończyła się zdobyciem pasa WBC, ale obejmowała coś, czego nie można sprowadzić do jednego przegranego pojedynku: dziesiątki walk zawodowych, mistrzostwo Europy oraz występ na największej scenie światowej wagi ciężkiej.
Dziś sportowo znajduje się już w zupełnie innym miejscu. Ma 47 lat i rywalizuje w formułach bardzo odległych od klasycznego pojedynku o mistrzostwo Europy. Dlatego wynik z Fight Mode 2 warto oceniać w odpowiednim kontekście.
Maciej Smokowski wygrał z nim szybko i zdecydowanie. Jednocześnie dla osób, które po tej walce po raz pierwszy wpisały w wyszukiwarkę „Albert Sosnowski”, najciekawsza odpowiedź znajduje się nie tylko w Legionowie w 2026 roku, lecz także w Londynie w 2009 i Gelsenkirchen w 2010 roku.
Warto też przeczytać, kim jest Jelena Rybakina i dlaczego liderka rankingu WTA reprezentuje Kazachstan.




Dyskusja (2)